Dag 12: Hapao

Na onze eerste overnachting in Banawe trekken we erop uit naar Hapao waar zich tussen de rijstvelden een klein kerkje bevindt dat enkel via de 'rijstpaden' te bereiken is. We bereiken na enkele kilometers evenwichtsoefening en overwinning van onze hoogtevrees een kleine zwavelhoudende warmwaterbron. Maar nog heerlijker lijkt het onder een stralend zonnetje ons af te koelen in het klaterende en bruisende riviertje naast de bron.
Wanneer de plaatselijke pastoor weet heeft van onze aanwezigheid op zijn parochie, brengt hij met enkele van zijn medewerkers ons ongevraagd een Filippijns middagmaal (vis en kip) met rijst en zoete patatten. Na onze wandeling tussen de rijstvelden bezoeken we het Hungduan Municipal Hospital waar opnieuw slechts een beperkt aantal patiënten aanwezig is en dan alleen nog in pediatrie... Voor het avondmaal trekken we met enkelen naar de Witte Donderdagviering met voetwassing in de kerk van Banawe, waar zusters Annie en Jeanne van de Zusters van de Jacht (Heverlee) nog steeds de Belgische aanwezigheid in Banawe verzekeren...

Dag 11: Banawe

Op weg naar Banawe wordt duidelijk hoe deze streek geteisterd kan worden door de regens van het regenseizoen: hele bergflanken komen door het overvloedige water naar beneden en zorgen voor een stenenregen die blijkbaar nauwelijks in het daaropvolgende jaar van de wegen opgeruimd raakt.
Na heel wat kronkelen bereiken we Ifugao via Polis Mountain (bewakingspost van het leger) dat zich in mistige wolken hult. Daarna dalen we af naar Banawe waarvan we plots het begin van de vallei zien. Dit prachtige landschap, dat het resultaat is van het samenspel van natuur en cultuur, bestaat volgens de lokale overlevering reeds van 1000 vr Chr. Aan de verschillende viewpoints bevinden zich heel veel winkeltjes waar heel wat houtsnijwerk wordt aangekocht dat straks menige Kortrijkse studentenkamer of als geschenkje de ouderlijke huiskamer zal versieren. Terwijl we de lokale bewoners het hout zien carven of de stoffen zien weven, wandelen we onder een stralend zonnetje de weg stadinwaarts naar beneden.
Na het verlaatte middagmaal trekken we naar het (evangelische) Good News Clinic waar een overenthousiaste dokter ons in het ziekenhuis rondleidt en probeert te overtuigen om er ons een tijd als vrijwilliger in te zetten voor de Filippijnse gezondheidszorg. Wanneer we buitenkomen kondigen de eerste druppels de regenbui aan welke menige liters water over de straten en velden laat stromen.

Dag 10: Bontoc

In Bontoc aangekomen vanuit Sagada, wandelen we eerst wat rond op een marktje waar heel wat artefacten en producten worden verkocht uit de verschillende regio's van de Mountain Province. Na het middagmaal krijgen we een rondleiding in het lokale provinciale ziekenhuis en bezoeken we het volkenkundig museum waaraan de persoonlijke collectie van Zr. Basile Gekiere, afkomstig uit Dentergem (zuster van de Jacht) ten grondslag ligt. Deze uitgebreide verzameling bestaat uit artefacten en rituele objecten van 7 verschillende etno-linguistieke groepen uit de Cordillera's die dikwijls allemaal onder de noemer Igorots werden aangeduid. Na dit volkskundig culturele intermezzo gaat elk een beetje zijn eigen weg in de stad, bvb door eens de karabau's van dichtbij te gaan bekijken aan het water of de shy plant te leren kennen die dichtklapt van zodra je eraan komt.
In plaats van met de vans de berg op te rijden naar het bisschoppelijk pastoraal centrum waar wij zullen overnachten, nemen de meeste studenten voor de eerst keer een tricycle. In het centrum nemen we rustig de tijd om ons eens rustig te verfrissen en met een prachtig zicht vanaf de berg Bontoc te bekijken. In de avond worden de kaarten bovengehaald en wordt, James Bond achterna, als in Casino Royal duchtig gepokerd...

Dag 9: Sagada

Sagada is de nummer 2 in de toeristische gidsen die de bergprovincie beschrijven. Zijn vermaardheid heeft Sagada te danken aan de ondergrondse grotten (een beetje zoals ons grotten van Han).De afdaling in de cave is een hele belevenis en vereist stevig schoeisel, hoewel dit voor onze Filippijnse gidsen een klusje is dat zij verrichten op hun 'sloffen'. De vleermuizen kwetteren boven onze hoofden en kijken niet om naar onze menselijke aanwezigheid om hun uitwerpselen rijkelijk rond te strooien... Alle studenten wagen zich door de ondergrondse beek en wrikken zich lenig door de speleologieholte om het tweede deel van de grotten te betreden. Meer dan 2 uur later bereiken allen (al dan niet met een lichte kneuzing) de uitgang van de grotten.
Op de terugweg slaan we met onze gidsen een zijweg in om de opeengestapelde coffins te bezoeken bij de ingang van de Lumiang Cave. Eeuwen behoorde het tot het dodenritueel van de inwoners van Sagada om hun overledenen tegen de rotswand op te tassen of op te hangen.
Na de middag bezoeken we het episcopaalse (anglicaanse) St. Theodore's Hospital waar dokter, verpleegsters en personeel zitten te wachten op patiënten... Achter de kerk, op weg naar de Echo Valley waar zich nog een paar hanging coffins bevinden, maken enkele locals (mits een kleine fooi voor een fles gin) muziek en wordt er door de aanwezige vrouwen gedanst. In de vallei zelf wordt wel eens een Leo, Le-e-eo uitgeprobeerd, maar de echo klinkt nooit als in de reclame...
Er worden in de lokale winkeltjes nog wat kaartjes gekocht die hopelijk sneller bij jullie aankomen, dan wij zelf terug zullen zijn

Dag 8: op weg naar Sagada

Deze morgen vroeg verlieten we definitief Baguio richting Sagada. Op onze weg daarnaartoe stopten we in Sayangan waar we een rondleiding kregen door een van de lokale dokters, een alumnus van de SLU. Er waren deze zondagmorgen in dit kleine ziekenhuisje welgeteld 7 patiënten, waaronder 2 kindjes die deze nacht het levenslicht zagen. Onze studenten waren niet in het minst verwonderd over de netheid van dit hospitaal. Onder een blakende zon kregen we nog les spelen-met-een-tol van enkele lokale jongetjes.
Wanneer we op de markt van Abatan stoppen om er te eten, houden de meesten het bij de aankoop van wat fruit: de vele vliegen die rondzwermen bij de lokale slager die zijn ossenkop, -staarten, -uier en -vel in zijn open vitrine hangen heeft, hebben de eetlust blijkbaar weggenomen... Jammer genoeg is ook het kleine dispenarium op zondag niet open.
Verder stoppen ze nog even op de missiepost van Sabangan om de benen te strekken en lopen we even langs in de coöperatieve waar toevallig, om haar tijd te verdrijven, een dame op een weefgetouw kleurrijke stoffen weeft. Er worden enkele hebbedingetjes aangekocht.
Plots overvalt ons een warmteregen met veel gedonder, en deze doet ons begrijpen waarom het moeilijk is in het regenseizoen deze streek aan te doen: met veel regen zijn deze 'gravé-wegen' langs de bergflanken gewoon onberijdbaar. Eens in Sagada nemen we onze intrek in het hotelletje terwijl een tweede langduriger plensbui ons uit ons zomersfeertje ontrukt. Na het avondmaal praten we nog wat na, checken we onze mails en zoeken sommigen al snel hun bedje op!

Dag 7: Ziekenhuis en college in Baguio

Opnieuw trekken we vandaag het ziekenhuis in. De meeste afdelingen hebben we al gezien en enorm veel nieuws valt er niet onmiddellijk meer te beleven, tenzij misschien het bezoek aan het ziekenhuislaboratorium van de Dean van de Medical School: want malaria onder een microscoop zien is niet iedereen in België gegeven...
In de namiddag onze laatste colleges: is het de warmte of de slopende vermoeidheid? Als de spreker misschien wel interessante dingen te vertellen heeft, maar dit minder vlot kan, dan verslapt de aandacht wel eens... Maar dit is in Baguio waarschijnlijk niet anders dan in Kortrijk! Tenzij de prof spreekt over het toch wel aanwezige gevaar van malaria, dengue of ongedistilleerd drinkwater, dan is iedereen weer snel wakker! Wat de warmte betreft: zelfs de inwoners van Baguio hebben het naar eigen zeggen warmer dan voorgaande jaren. Ook hier begint men de unconvenient truth van All Gore als waarheid aan te nemen.
Deze avond gaan we naar de palmzondagviering in de nabijgelegen kathedraal van Baguio waar men de prachtig geweven palmbladen probeert aan de man te brengen. Toch duidelijk minder dramatiek in de viering in vergelijking met die van vorig jaar in Bayombomg, maar deze laatste stad heeft voor ons nog de georkestreerde ochtendprocessie van de Sabèt of de Encuentra tussen de rouwende Maria en en Verrezen Jezus op paasmorgen nog in petto.
We eten ons 'laatste avondmaal' met de president van de Saint Louis University in een bij de kathedraal gelegen restaurantje. Father Jessie Hechanova knoopt onder de maaltijd vlot een gesprek aan met de studenten en neemt na een groepsfoto van ons afscheid. Een van de studenten springt zonder aarzelen op de moto van Fr. Eugeen om met hem mee naar huis te rijden, terwijl op de achtergrond de kreten en klanken van een nachtelijke verkiezingsmeeting zich op gang trekken. We houden ons echter niet langer bezig, want morgenvroeg verlaten we Baguio om de rondrit in de bergen aan te vattten. Twee Filippijnse studenten geneeskunde en 3 Haïtiaanse scheutisten-in-opleiding zullen ons vergezellen: vanaf morgen proberen we dus het West-Vlaams te vergeten en wordt Engels onze voertaal!

Dag 6: Ziekenhuis en College in Baguio

Na de 'nachtelijke' activiteiten van gisteren, toch allemaal om 7u paraat om 'fathers' Paul en Bernard (Leuvense proffen) uit te wuiven [iedere blanke man zonder Filippina aan zijn zijde wordt al gauw als geestelijke aangesproken]. Na een kort ontbijt draaien we de dagorde om: blijkbaar zijn er 's morgens meer patiënten in het ziekenhuis en valt er dus meer te 'beleven'... Dus eerst aan de slag in het ziekenhuis.Vandaag heel wat te zien: bevalling (zonder echtgenoot!), spoedopname van een patiënt met een hartinfarct, tonsillectomie, ruggemerg operatie, gynaecomastie, ... blijkbaar voor ieder wat wils.
Korte lunchpauze want om 1u30 p.m. hoorcolleges (hoewel enkele 'schone slaapsters' niet tijdig uit hun middagdutje raakten): rabies, dengue, malaria, amoebiasis, salmonella, hepatitis A ... een verwittigd(e) man (vrouw) is er minstens 2 waard in de Filippijnen.Wegens valse start en computerproblemen van een doctora kunnen we geen mails meer lezen of blogspots bijhouden (bib was al gesloten). Vroeg avondmaal want velen willen nog inkoopjes doen in het winkelcentrum of illegaal gekopieerde CD's of DVD's aanschaffen langs de wegkraampjes... en daarna niet te laat in bed ...